Legenda głosi, że Lhotský otrzymał recepturę na te cukierki od wiedeńskiej firmy Erich Kirstein, która sprzedawała je pod nazwą Caruso. W 1918 roku zaczął je produkować, wraz z innymi słodyczami, w swoim warsztacie w Pradze. Jednak nazwa Caruso nie przyjęła się wśród czeskich i słowackich klientów.
Lhotský udał się więc do aktorki Emy Destinovej i poprosił ją o pozwolenie na nazwanie cukierków jej nazwiskiem. Aktorka zgodziła się, cukierki dostały nową nazwę – Destinky, ale to jeszcze nie było to.
Lhotský myślał dalej, aż w końcu w grudniu 1920 roku udał się do praskiego kabaretu Lucerna, aby spotkać się tam z zachrypniętym śpiewakiem i aktorem Karelem Hašlerem. Śpiewak chętnie użyczył swojego nazwiska i podobno był tak skromny, że w zamian przyjął jedynie paczkę cukierków (zyskał też jednak dzięki cukierkom ogromny rozgłos).
Lhotský natychmiast zarejestrował nazwę Hašlerky jako znak towarowy. Wkrótce potem pojawiło się hasło reklamowe „Hašler kašle, nevadí, hašlerky ho uzdraví” (Hašler kaszle, nieszkodzi, Hašlerky go wyleczą).
Hašlerky są nadal produkowane według oryginalnej receptury, zawierają anyż, miętę, babkę lancetowatą i melisę. Jednak produkcja została przeniesiona najpierw z Vinohradów do Michle, potem do Modřan, a ostatecznie w 1955 roku do Holešova, do zakładu Sfinx należącego obecnie do Nestlé.
Obecnie oprócz wersji klasycznej produkowane są również w owocowych smakach czarnej porzeczki, wiśni, zielonego jabłka lub cytryny, można je kupić jako cukierki i drażetki.
To jeden z najchętniej kupowanych cukierków w Czechach. W Holešovie produkuje się go w ilości ponad 1000 ton rocznie!
Teraz możecie go także kupić w Czeskim Sklepiku - tutaj.
